Στην ουσία είναι η ζωή και όχι στην ύλη

Παλεύω μέσα μου να διώξω το θυμό,παλεύω μέσα μου να διώξω την λύπη,παλεύω μέσα μου να σταματήσω να πονώ,αλλά μάταια παλεύω γιατί όσο και αν προσπαθώ δεν μπορώ να διώξω από μέσα μου αυτά που νιώθω,γιατί είναι τόσο δυνατά,γιατί με πονάνε,νιώθω λύπηση και στεναχώρια,αγανάκτηση και φόβο αλλά και τόσο  απογοητευμένη και αγανακτισμένη .... Έχασα την μάχη με τον εαυτό μου ,και όμως ακόμα προσπαθώ να είμαι εντάξει και καλά,προσπαθώ να σταματήσω να σκέφτομαι όλα αυτά που με πληγώνουν.... Ιουλιέτα Μιχαήλ

Ίσως δεν κάνει να ονειρευόμαστε τόσο γιατί μετά πιστεύουμε στα όνειρα μας,πιστεύουμε σε μια πραγματικότητα που δεν υπάρχει αλλά ποθούμε τόσο να υπάρχει...Πρέπει να πάψουμε να είμαστε υπερβολικά ονειροπόλοι,γιατί μετά μας κόβουν τα φτερά και μετά όλα χαλάνε γύρω μας γιατί πιστέψαμε σε κάτι που δεν υπάρχει... Μια σκέψη, μια ελπίδα,  ένα ταξίδι γι αλλού Το καράβι του νότου έχει σαλπάρει πια χάθηκε Ιουλιέτα Μιχαήλ

Μας σιχάθηκα,σιχάθηκα τον ίδιο τον εαυτό μου ,κανένας δεν νοιάζεται για κανέναν έτσι κατάλαβα αυτά τα 15 χρόνια που ζω. Βαρέθηκα να περιμένω τους άλλους,εγωιστές όλοι.Μας κατέστρεψαν και τώρα μας λένε δεν θα πεινάσει κανένας,μας κοροϊδεύουν; Τι είναι αυτά που μας λένε; Μήπως δεν πεινάσαμε ήδη και δεν είχαμε κανένα παλεύαμε για τις ζωές μας και όλοι γύρω μας να μας κοροϊδεύουν. ΜΑΣ ΣΙΧΑΘΗΚΑ ΠΩΣ ΚΑΤΑΝΤΙΣΑΜΕ ΕΤΣΙ;  Και εδώ μας ταιριάζει το λατινικό ρητό homo hominus lupus est(ο άνθρωπος για τον άνθρωπο γίνεται λύκος).Να μην έχεις να φας,να πονάς και να είσαι τόσο απογοητευμένος,κανένας να μην νοιάζεται και η μόνη σου ελπίδα ο Θεός. Δεν μας αντέχω άλλο, δεν μας μπορώ,  λυγίζω  μέσα μου και προσπαθώ να βρω το κουράγιο για αυτό τον αγώνα της ζωής. Αλλά μάταια και μέσα μου να νιώθω τόσο άσχημα και να μην έχω κάπου να στηριχτώ..... Ιουλιέτα Μιχαήλ