Στην ουσία είναι η ζωή και όχι στην ύλη

Αναπολώ τις παλιές εκείνες ωραίες μέρες κοιτάζοντας από το παράθυρο.Αναπολώ εκείνες τις μέρες της αγάπης, της ξεγνοιασιάς, της ελπίδας.Αναπολώ τα παιδικά μας χρόνια,εκείνες τις μέρες που πήγαινα στον αγρό για να παίξω,την Τσικνοπέμπτη στη φύση,όταν μαλώναμε για τα παιχνίδια,όταν κοιταζόμασταν στα μάτια και το μόνο που υπήρχε ήταν αθωότητα.... Τώρα όλα σκορπίσανε το αθώο βλέμμα αντικαταστάθηκε με ένα βλέμμα καχύποπτο,η Τσικνοπέμπτη στην φύση έγινε η Τσικνοπέμπτη στο σπίτι,που όλοι προσπαθούμε να ξεχάσουμε τα προβλήματα και τώρα πια δεν πηγαίνουμε στον αγρό για παιχνίδι......Όλα κάπου εδώ τελειώσαν.Όμως τίποτα δεν μπορεί να περάσει το μυαλό και την ψυχή, τις αναμνήσεις δεν μπορεί κανένας να μου τις πάρει, δεν τις χαραμίζω. Ιουλιέτα Μιχαήλ

Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε έτσι είναι αυτή είναι η αλήθεια τίποτα δεν  κρατά για πάντα και τίποτα δεν είναι αληθινό όλα είναι ψεύτικα πλαστικά όλα είναι βιτρίνες καλοστολισμένες. ..... τα φώτα και μεις μια ψεύτικη Ηθάκη, ψάχνουμε όνειρα και πλάθουμε κόσμους μα ύστερα ερχόμαστε στο παρόν στο κουτό και άψυχο παρόν και περιμένουμε περιμένουμε μέχρι να έρθει αυτό που καιρό λησμονούμε...Γιορτές η χαρά κρατά για λίγο η μάσκα διαρκεί για λίγο κρύβουμε τα συναισθήματα μας με μεικαπ,κουστούμια και φορέματα όμως την καρδιά μας δεν μπορούμε να την καλύψουμε...δεν μπορούμε να της πούμε να πάψει να χτυπά ούτε στο μυαλό μας να πάψει να σκέφτεται...Αυτοί είμαστε όσο και αν θέλουμε να κρυφτούμε δεν μπορούμε η ψυχή μας δεν μπαίνει σε κουτιά ούτε σε βιτρίνες..... Τα Χριστούγεννα είναι κάτι παραπάνω από παιχνίδια,φορέματα,μάσκες,κουστούμια και γλυκά κάτι παραπάνω από ένα σκέτο χρόνια πολλά,κάτι παραπάνω από φαγητό και διασκέδαση είναι γέννηση του σωτήρα της ψυχής.... Ιουλιέτ...

Παλεύω μέσα μου να διώξω το θυμό,παλεύω μέσα μου να διώξω την λύπη,παλεύω μέσα μου να σταματήσω να πονώ,αλλά μάταια παλεύω γιατί όσο και αν προσπαθώ δεν μπορώ να διώξω από μέσα μου αυτά που νιώθω,γιατί είναι τόσο δυνατά,γιατί με πονάνε,νιώθω λύπηση και στεναχώρια,αγανάκτηση και φόβο αλλά και τόσο  απογοητευμένη και αγανακτισμένη .... Έχασα την μάχη με τον εαυτό μου ,και όμως ακόμα προσπαθώ να είμαι εντάξει και καλά,προσπαθώ να σταματήσω να σκέφτομαι όλα αυτά που με πληγώνουν.... Ιουλιέτα Μιχαήλ

Ίσως δεν κάνει να ονειρευόμαστε τόσο γιατί μετά πιστεύουμε στα όνειρα μας,πιστεύουμε σε μια πραγματικότητα που δεν υπάρχει αλλά ποθούμε τόσο να υπάρχει...Πρέπει να πάψουμε να είμαστε υπερβολικά ονειροπόλοι,γιατί μετά μας κόβουν τα φτερά και μετά όλα χαλάνε γύρω μας γιατί πιστέψαμε σε κάτι που δεν υπάρχει... Μια σκέψη, μια ελπίδα,  ένα ταξίδι γι αλλού Το καράβι του νότου έχει σαλπάρει πια χάθηκε Ιουλιέτα Μιχαήλ

Μας σιχάθηκα,σιχάθηκα τον ίδιο τον εαυτό μου ,κανένας δεν νοιάζεται για κανέναν έτσι κατάλαβα αυτά τα 15 χρόνια που ζω. Βαρέθηκα να περιμένω τους άλλους,εγωιστές όλοι.Μας κατέστρεψαν και τώρα μας λένε δεν θα πεινάσει κανένας,μας κοροϊδεύουν; Τι είναι αυτά που μας λένε; Μήπως δεν πεινάσαμε ήδη και δεν είχαμε κανένα παλεύαμε για τις ζωές μας και όλοι γύρω μας να μας κοροϊδεύουν. ΜΑΣ ΣΙΧΑΘΗΚΑ ΠΩΣ ΚΑΤΑΝΤΙΣΑΜΕ ΕΤΣΙ;  Και εδώ μας ταιριάζει το λατινικό ρητό homo hominus lupus est(ο άνθρωπος για τον άνθρωπο γίνεται λύκος).Να μην έχεις να φας,να πονάς και να είσαι τόσο απογοητευμένος,κανένας να μην νοιάζεται και η μόνη σου ελπίδα ο Θεός. Δεν μας αντέχω άλλο, δεν μας μπορώ,  λυγίζω  μέσα μου και προσπαθώ να βρω το κουράγιο για αυτό τον αγώνα της ζωής. Αλλά μάταια και μέσα μου να νιώθω τόσο άσχημα και να μην έχω κάπου να στηριχτώ..... Ιουλιέτα Μιχαήλ                           

Ποίοι πραγματικά είμαστε; Δεν φροντίζουμε τον εαυτό μας,σπαταλάμε το χρόνο μας να τον αγαπάμε και επειδή πλέον δεν έχει ενδιαφέρον η δική μας ζωή, ασχολούμαστε με τους άλλους. Κατάντησε η ζωή μας μουντή ανάμεσα σε άσπρους τοίχους,να κρίνουμε καταστάσεις, γεγονότα και ανθρώπους,δεν μπαίνουμε ούτε καν στο κόπο να αναρωτηθούμε γιατί είναι έτσι,απλώς κοιτάμε και κρίνουμε γιατί αυτό μάθαμε να κάνουμε καλύτερα στη ζωή μας,γίναμε κριτές από μόνοι μας γιατί νομίζουμε έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε.Ας κοιτάξουμε και λίγο την δική μας ζωή, ας αντικρίσουμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη,για να δούμε ποίοι πραγματικά είμαστε. Ιουλιέτα Μιχαήλ

  ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΕ.20-7-74 Tα αισθήματα των ανθρώπων δεν μπαίνουν σε συρματομπλέγματα ,γιατί στο συρματόπλεγμα στιγμάτισε το σώμα του ανθρώπου αλλά ποτέ την ψυχή.Γιατί λογαριάσανε λάθος χίλια χρόνια και αν περάσουν σκλάβοι δεν θα μείνουμε ,γιατί θα καρτερούμε μέρα νύχτα να φυσήσει ένας αέρας σε τούτο το τόπο που εν θωρεί ποτέ δροσσιά.Γιατί μας πρόδωσαν,γιατί  άπλωσαν το χέρι τους σε συναισθήματα και αναμνήσεις,γιατί άπλωσαν το χέρι τους εκεί που δεν φτάνει. Ιουλιέτα Μιχαήλ

Ο πραγματικός φίλος σε σκέφτεται κάθε μέρα,σε νοιάζεται σε αγαπάει, σου απλώνει το χέρι όταν πέφτεις.Ο φίλος σου λέει την αλήθεια,ο φίλος σε κάνει να θέλεις να είσαι ο εαυτός σου.Φίλος είναι κατάθεση ψυχής.Φίλος είναι εκείνος που σε πληγώνει και όμως τρέχει και σου κλίνει τις πληγές.Φίλος είναι εκείνος που απλώνει το χέρι του μέχρι να σε φτάσει για να σου σκουπίσει τα δάκρυα,για να σου χαρίσει ένα υπέροχο χαμόγελο.Η φιλία είναι λέξη ιερή και όποιος μπορεί να τη κρατήσει είναι ένας φύλακας άγγελος.Γιατί ο φίλος είναι το στήριγμα σου,η ελπίδα σου,το καταφύγιο σου,ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΕ ΕΚΤΙΜΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΕ ΑΦΗΝΕΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ . Δυστυχώς δεν αρκεί να έχεις  πολλούς ανθρώπους γύρω σου,γιατί δεν είναι ΑΛΗΘΙΝΟΙ. Πόσο μόνοι νιώσαμε πραγματικά,περιμένοντας: είδωλα νεκρά,για μια παρηγοριά,μια λέξη για λίγη συμπαράσταση, αγάπη, κατανόηση.Ενός λεπτού σιγή για τις ώρες ύπνου που χάσαμε για τους ανθρώπου που δεν άξιζαν. http://weheartit.com/entry/68844596 ΣΤΗ ΚΡΑΥΓΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΓΑΛΑΜΕ ΠΟΤΕ...

ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ που σε πατούν,που μετά από ό,σα έκανες για αυτούς σε πετούν σε ρίχνουν και εσύ του δίνεις μια δεύτερη ευκαιρία,σε αυτόν τον ψεύτικο και άδειο κόσμο πόσο θέλουμε ένα αληθινό φίλο που να μας αγαπά,να μας νοιάζεται,άραγε υπάρχει τέτοιος άνθρωπος. Έχουμε την ανάγκη να πιστέψουμε πως υπάρχει,για να έχουμε κάτι να ελπίζουμε.Και όμως υπάρχουν φίλοι αληθινοί.Αλλά δεν θέλουμε να πιστέψουμε σε εκείνους γιατί έχουμε ήδη πληγωθεί και τους αφήνουμε να φύγουν έτσι απλά. Γιατί κάποιος άλλος,άλλος μας κορόιδεψε και μας έκανε να πιστέψουμε σε αυτόν,αυτόν.Που ποιος είναι αυτός,αυτός που του είπες τα μυστικά σου και σε πρόδωσε,είχατε τις πιο  ωραίες αναμνήσεις και τις πέταξε. Ας μην εμπιστευόμαστε τον οποιονδήποτε που η μόνη του έννοια είναι να μας χρησιμοποιήσει για να περάσει καλά,μην μοιραστείς μαζί του τα όνειρα σου,την ελπίδα σου. ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ που σε πληγώνουν,βάζουν το χέρι τους στη καρδιά σου,προκαλούν τα δάκρυα σου,που σου αφήνουν πληγές. Όμως να ξέρεις κάτι οι δικές σου πλ...

Που να βρω ένα φιλαράκι να μου πει πως μα αγαπάει στ' αλήθεια αφού και εσύ έχεις εξαφανιστεί. Όπως λέει και το τραγούδι που να βρούμε στα αλήθεια ένα φιλαράκι,να μας αγαπήσει,να μας ακούσει.Στην αρχή σημαίνεις τα πάντα για αυτούς όμως μετά βρίσκουν κάτι καινούργιο αλλά ακόμα και αν σε πέταξαν ακόμα σε χρειάζονται,θα είσαι εκεί; Αλήθεια που είναι εκείνο το φιλαράκι που θα γελάμε μαζί,που θα είναι εδώ πάντα,θα μας κατανοεί.Φιλαράκι σε έχω ανάγκη πότε θα 'ρθείς,πότε θα με αγαπήσεις αληθινά. Φιλαράκι αν βρίσκεσαι κάπου έλα να με πάρεις όπως και παλιά,μην εξαφανίζεσαι φιλαράκι. ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΛΕΞΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ . Γιατί σε αγάπησα φιλαράκι και σε αγαπώ ακόμα. :'(  Όποιος χρειάζεται λίγη συντροφιά στην απέραντη μοναξιά. Ιουλιέτα Μιχαήλ http://weheartit.com/entry/66416105

Αναίσθητη και άδικη κοινωνία που άλλους τους κατεβάζεις και άλλους τους ανεβάζεις,δείξε λίγη συμπόνια στον άνθρωπο που πεινά και πονά.Γιατί κοινωνία μας άφησες,μας λύγισες?Κοινωνία εννοώ τον καθένα μας.Μην είμαστε άπονοι,άψυχοι. Γιατί δεν ζητάμε κάτι που δεν ανήκει σε αυτή τη γη,ζητάμε κάτι που έχεις εσύ,εγώ,εκείνος. Κοινωνία γιατί μας βλέπεις και γελάς,γιατί μας ειρωνεύεσαι?Ο πόνος και ο φόβος δεν είναι για να γελάς,μας πληγώνεις κοινωνία.Μην το κάνεις αυτό μην μας παίρνεις την ελπίδα μας,μην μας αφήνεις μόνους. ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΙΞΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.  Μας απογοήτευσες.Μην το κάνεις ξανά,μην μας ξαναγυρίσεις την πλάτη. Ιουλιέτα Μιχαήλ http://psychografimata.com/2288/i-psichologiki-diastasi-tis-sigchoresis/

Είναι κάτι στιγμές Είναι κάτι στιγμές που νιώθεις μόνος θέλεις λίγη αγάπη,κατανόηση.Αλλά δεν είναι κανένας όλοι έφυγαν.Είσαι μόνος, μόνος  και όσο και αν περιμένεις αυτόν το κάποιον δεν θα  ρθει  ποτέ,δεν θα σε  θυμηθεί  ποτέ,δεν θα νοιαστεί ποτέ.Μην περιμένεις τίποτα.Είναι κάτι στιγμές που χρειάζεσαι κάποιον να σε  βοηθήσει  αλλά και πάλι κανένας.Είναι  κάτι  στιγμές που πονά η ψυχή σου και μόνη  παρηγοριά  σου η μοναξιά.Είναι κάτι στιγμές που πονάς και θες να φύγεις.Μην τα παρατάς ποτέ πάντα να ξέρεις πως υπάρχουν και κάτι στιγμές που θα γελάς μόνος και πάλι, μην το ξεχνάς. Ioυλιέτα Μιχαήλ

Οι άλλοι που δεν πρέπει να μας ενδιαφέρουν Αλήθεια νιώσανε ποτέ το αίσθημα της αδικίας, πως είναι να κτίζεις κάτι και να στο χαλάνε γιατί δεν τόσο καλό για εκείνους,εκείνους; Ποιοι είναι εκείνοι που μπορούνε και σου χαλάνε τα όνειρα σου επειδή δεν ανείκουν στο δικό τους κόσμο.Με ποιο δικαίωμα άνθρωπεμου χαλάς ό,τι κτίζω   με κρίνεις,με εκθέτεις ,με μικραίνεις όμως  η γνώμη σου  για εμένα ποσώς με ενδιαφέρει.Αλλά μάθε κάτι  άνθρωπε μου που θέλεις να αυτοαποκαλείσε άνθρωπος δεν έχεις κανένα δικαίωμα επάνω μου αν θες πρόσβαλλε με ,κατηγόρησε με,εγώ δίνω σημασία σε γνώμες και ανθρώπους που με ενδιαφέρουν,δεν πρέπει να μας ενδιαφέρουν τόσο οι άλλοι,αυτοί κάποιοι άλλοι. Πόνεσα αλλά και πάλι χαμογέλασα,έπεσα μα πάλι σηκώθηκα,έκλαψα αλλά το πάλεψα.Την ζωή την κερδίζουμε,δεν μας κερδίζει,δεν μας αλλάζουν οι καταστάσεις αλλά τις εμείς αλλάζουμε.Αγάπησε το δίπλα σου και όποιον χρειάζεται αγάπη και κατανόηση γιατί όλοι αδέλφια είμαστε,γιατί όλοι πονέσαμε,όλοι κλάψαμε,όλ...

Αυτά που μας πληγώνουν Τι θα παραδώσουμε; Μια σάπια πολιτεία,μια πληγωμένη και ξεριζωμένη καρδιά?Καταστρέψαμε ό,τι έπλασε ο θεός με τα χέρια του για εμάς, εμάς, διαλύσαμε μια πολιτεία από αλαζονεία,και κάτσαμε και κοιτάμε,άπρακτοι. Μια πολιτεία ΠΡΟΣΠΟΊΗΣΗΣ . Θα παραδώσουμε ένα κόσμο θρύψαλα. Γιατί πραγματικά τα σαρώσαμε όλα.Ρίχνουμε τις ευθύνες στους πολιτικούς,ναι φτέναι,αλλά εμείς,εμείς τι?Εμείς χαλάσαμε τις πολυτιμότερες αξίες και τις ηθικές κάτι χειρότερο από οικονομική κρίση.  ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ . Ας κάνουμε αυτοκριτική,ας δούμε λιγάκι έξω από το δικό μας κόσμο,ας σκεφτούμε το συνάνθρωπό μας.Σε αυτή τη ζωή που κυριαρχεί το συμφέρον,κανένας δεν ενδιαφέρεται για κανένα παρά μόνο για το χρήμα και τον εαυτό του,ο κόσμος της υποκρισίας και της αναισθησίας .ΠΟΙΟΣ; ΕΣΥ; δεν υπάρχεις εσύ πάρα μόνο εγώ έτσι νομίζει ο κάθε άνθρωπος πως ζεί μοναχά για τον ευατό του.Άραγε υπήρχε ποτέ κανένας άνθρωπος που να μην είναι συμφεροντολόγος, εγωιστής,μήπως υπάρχει κάποιος που θα μας νιώσει κα...