Στην ουσία είναι η ζωή και όχι στην ύλη

Η καρδιά μου πάει να σπάσει,ένιωσα ξαφνικά μια ευτυχία δεν ξέρω γιατί μην με ρωτάτε γιατί..Όλα είναι τόσο σκοτεινά,κανείς δεν ακούει το χτύπο της καρδιάς μου,μονάχα εγώ παρέα με τη  βροχή που χτυπάει με το τζάμι.Τα μάτια μου ορθάνοιχτα στο απέραντο σκοτάδι στην μοναξιά που το κατέκλυσε το δωμάτιο...Και όμως αυτό που νιώθω είναι το δυνατό αίσθημα της ευτυχίας.Να μπορείς να σαι μόνος και ευτυχισμένος είναι η μεγαλύτερη αποδοχή του εαυτού σου. Να μην φοβάσαι το σκοτάδι αλλά να το περιμένεις,να αγαπάς το κρύο σαν τον ήλιο.Αυτή είναι πραγματικά η ευτυχία να αγαπάς τον εαυτό σου.Δεν χρειαζόμαστε πολλά οι άνθρωποι,χρειάζεται να δούμε πέρα από 'κείνα που επιθυμούμε να δούμε εκείνα που αξίζουν.Η συμφιλίωση και η πραγματική επικοινωνία με τον εαυτό σου είναι αυτό που σου χρειάζεται γιατί είναι ο μόνος σίγουρος συνοδηγός... Ιουλιέτα Μιχαήλ