Στην ουσία είναι η ζωή και όχι στην ύλη

Ο ουρανός κρύφτηκε, η θάλασσα μαύρισε, τα δέντρα σώπασαν σε αυτή την εικόνα του σαπισμένου κόσμου. Και 'γω απόκληρη από τον κόσμο, διωγμένη από τη ψυχή μου, ποτέ άλλοτες δεν ένιωσα αυτή τη ρίγη της θλίψης να με διαπερνά. Και τη στιγμή που ακούγονταν οι χορδές του ξύλινου εκείνου βιολιού σε μια άκρη, τρεμόπαιζαν οι δικές μου ισορροπίες, με χλωμό πρόσωπο, με μια βραχνή ανάσα αποπειράθηκα να μιλήσω στον άνθρωπο που καθότανε στο βάθος μα στο σκυθρωπό πρόσωπο του καθρεφτίζονταν αυτή κραυγή που ζωγραφίζεε σε όλους και τρόμαξα. Βγήκα από εκείνο το δωμάτιο, βρισκόμουν στη βροχή και έτρεχα τόσο δυνατά όπως με πλάκωνε η βροχή στη ψυχή.Σταμάτησα να ξαποστάσω σε ένα τοίχο, χαλασμένο από τον καιρό και έμεινα εκεί ασάλευτη. Ένιωσα μια ξαφνική ευτυχία, ναι, μην ρωτάτε γιατί, είναι σκοτεινά, κανείς δεν ακούει το χτύπο της καρδιάς μου, μονάχα εγώ παρέα με τη βροχή , τα μάτια μου ορθάνοιχτα στο απέραντο σκοτάδι, στη μοναξιά που με κατέκλυσε και πάλι.  Και όμως που νιώθω είναι πια είναι το α...

Μένετε κλειδωμένοι στις ψυχές σας, βάζοντας πέπλα στα μάτια σας .Φανταστείτε δα να ζούσατε πόλεμο, πείνα, στέρηση. Βγείτε έξω και αναπνεύσετε μην κλείνετε τα στόματα σας μπας και φύγουν λέξεις από αυτά που νιώθετε.Τολμήστε να εξερευνήσετε κάθε μικρή ίνα στον κόσμο μόνο έτσι θα καταφέρετε να σχηματίσετε τη ζωή! Για δείτε πόσο όμορφοι είναι οι άνθρωποι, πως στέκονται, πως χαμογελάνε, πως ουρλιάζουν, πως φωνάζουν και πως τραγουδούν. Είναι πραγματικά δώρο να τους βλέπεις, να τους ακούς. Χρειάζονται αγάπη, ας τους καταλάβουμε, μην τους πετούμε, μην του επικρίνουμε και απορρίπτουμε ετσιθεληματικά. Είναι άνθρωποι και αυτοί και λανθάνουν, πονούν, κλαίνε και κάτι τους βασανίζει. Μην γυρίζουμε την πλάτη σε κανένα, είναι εύκολο να ανταποδίδουμε αυτά που μας κάνουν αλλά δυσκολότερο να αντισταθούμε στον πειρασμό να τα ανταποδώσουμε. Ας βοηθήσουμε δειλά δειλά όλους εκεί έξω που πονάνε και να παραμερίσουμε τα υπόλοιπα, να ζήσουμε ελεύθερα χωρίς φόβο μόνο με τόλμη! Ιουλιέτα Μιχαήλ

 Το πρόβλημα μας είναι ότι δεν δεχόμαστε τον κόσμο έτσι όπως είναι, συνέχεια προσπαθούμε να βρούμε κάτι που μας ενοχλεί σε αυτόν, μα πρέπει να αγαπήσουμε τον κόσμο .Και όταν τον αγαπήσουμε θα κατανοούμε τι κρύβεται πίσω από κάθε πράξη του καλή είτε κακή, είναι αξιοθαύμαστο να αγαπάς τους ανθρώπους.  Αφού πρώτα λοιπόν άνθρωπε μου αγαπήσεις τον εαυτό σου, δεις τα λάθη του, δεις τις αντιδράσεις σου, το θυμό σου ,τη χαρά σου.. μην φοβηθείς αντίκρυσε ακριβώς εσένα, μην έρθεις αντιμέτωπος με τον κόσμο αλλά με τον εαυτό σου.   Μετά θα μάθεις να μην σε πειράζει γιατί πραγματικά δεν πειράζει, γιατί εκείνο το δεν πειράζει σε γεμίζει περηφάνια, γιατί έχεις τη δύναμη να αντισταθείς σε κάτι που ενώ όλοι λένε ναι  εσύ θα πεις όχι αλλά θα το εννοείς. Να αγαπήσουμε ...

Όλα για το βωμό της δόξας και του χρήματος, ίντριγκες και κλίκες και να σου ο κόσμος πρώτος να κράξει σαν κοκοράκι και να κρίνει πρώτος και αυτή η δημοσία δίκη λες και μας όρισε κανείς κριτές, όλοι να είμαστε τοιδιο,να σκεφτόμαστε το ίδιο, η μεγάλη χειραγώγηση του πλήθους και ανυπομονούμε με κάθε μανία να δούμε ζωές άλλων... Και να μαραζώνετε αν θα φάνε ή αν δεν θα φάνε λες και δεν έχει τόσους εκατομμύριους ανθρώπους που πεινάνε, νοηματοδοτούν τον κόσμο μας, μας δίνουν για ποια θέματα να σκεφθούμε. Ένα χαζοκούτι είνα που δεν θα δείξει ποτέ πως περνάτε, γιατί πονάτε, μονάχα θα χρησιμοποιεί τον πόνο και τις αδυναμίες όλων για την τηλεθέαση. Ένα σωρό διαφημήσεις, για να τα πουλήσουν σε ένα εύκολο κοινό, γιατί να γίνεται κάτι πιο ποιοτικό όταν ο κόσμος καταπίνει με ευκολία αυτά που του δίνουν, τα χωνεύει και τα κάνει μεγάλο ντόρο. Παραπονιόμαστε μονάχα, αλλά εμείς τα δημιουργούμε τα περισσότερα με την ανοχή μας προς τα πάντα, όταν κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά προς την αδικία. Εσείς ...