Στην ουσία είναι η ζωή και όχι στην ύλη

Αναπολώ τις παλιές εκείνες ωραίες μέρες κοιτάζοντας από το παράθυρο.Αναπολώ εκείνες τις μέρες της αγάπης, της ξεγνοιασιάς, της ελπίδας.Αναπολώ τα παιδικά μας χρόνια,εκείνες τις μέρες που πήγαινα στον αγρό για να παίξω,την Τσικνοπέμπτη στη φύση,όταν μαλώναμε για τα παιχνίδια,όταν κοιταζόμασταν στα μάτια και το μόνο που υπήρχε ήταν αθωότητα.... Τώρα όλα σκορπίσανε το αθώο βλέμμα αντικαταστάθηκε με ένα βλέμμα καχύποπτο,η Τσικνοπέμπτη στην φύση έγινε η Τσικνοπέμπτη στο σπίτι,που όλοι προσπαθούμε να ξεχάσουμε τα προβλήματα και τώρα πια δεν πηγαίνουμε στον αγρό για παιχνίδι......Όλα κάπου εδώ τελειώσαν.Όμως τίποτα δεν μπορεί να περάσει το μυαλό και την ψυχή, τις αναμνήσεις δεν μπορεί κανένας να μου τις πάρει, δεν τις χαραμίζω. Ιουλιέτα Μιχαήλ

Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε έτσι είναι αυτή είναι η αλήθεια τίποτα δεν  κρατά για πάντα και τίποτα δεν είναι αληθινό όλα είναι ψεύτικα πλαστικά όλα είναι βιτρίνες καλοστολισμένες. ..... τα φώτα και μεις μια ψεύτικη Ηθάκη, ψάχνουμε όνειρα και πλάθουμε κόσμους μα ύστερα ερχόμαστε στο παρόν στο κουτό και άψυχο παρόν και περιμένουμε περιμένουμε μέχρι να έρθει αυτό που καιρό λησμονούμε...Γιορτές η χαρά κρατά για λίγο η μάσκα διαρκεί για λίγο κρύβουμε τα συναισθήματα μας με μεικαπ,κουστούμια και φορέματα όμως την καρδιά μας δεν μπορούμε να την καλύψουμε...δεν μπορούμε να της πούμε να πάψει να χτυπά ούτε στο μυαλό μας να πάψει να σκέφτεται...Αυτοί είμαστε όσο και αν θέλουμε να κρυφτούμε δεν μπορούμε η ψυχή μας δεν μπαίνει σε κουτιά ούτε σε βιτρίνες..... Τα Χριστούγεννα είναι κάτι παραπάνω από παιχνίδια,φορέματα,μάσκες,κουστούμια και γλυκά κάτι παραπάνω από ένα σκέτο χρόνια πολλά,κάτι παραπάνω από φαγητό και διασκέδαση είναι γέννηση του σωτήρα της ψυχής.... Ιουλιέτ...