Δεν θέλω άνθρωπους περαστικούς και πρόσκαιρους!

Στη ζωή οι άνθρωποι είναι πρόσκαιροι και περαστικοί, στη δική μου ζωή δεν θέλω ανθρώπους πρόσκαιρους και περαστικούς, θέλω ανθρώπους μόνιμους.Να τους αγαπάω, να τους προσέχω, να τους νοιάζομαι ακόμη και αν τους βλέπω λίγο να ξέρω ότι είναι εκεί για μένα για όλη μου τη ζωή...Να ξέρω πως δεν είναι τέρατα, πως δεν φοράνε μάσκες.Πληγώνομαι όταν φεύγουν οι άνθρωποι που αγαπώ, λυπάμαι όταν σκέφτομαι ότι δεν θα τους έχω ποτέ...

Δεν είναι που είμαι ευαίσθητη είναι ο κόσμος που είναι σκληρός.Δεν ζητάω πολλά, πως γίνεται οι άνθρωποι να αγαπούν και ύστερα να ξεχνούν, τι είναι η αγάπη,τρένο που φεύγει όχι δεν μπορείς να διατάζεις την καρδιά να μην αγαπάει, ίσως να μην αγάπησε ποτέ για να μπορούν έτσι εύκολα να φεύγουν. Όταν θέλεις να μείνεις στη ζωή του άλλου μπορείς έστω και να 'ρχέσαι λίγες στιγμές αλλά να έρχεσαι, να μην ξεχνάς να αγαπάς, γιατί τότε ξεχνάς να είσαι άνθρωπος...Το για πάντα που λέμε ακόμα και αν στις μέρες μας φαίνεται αστείο,υπάρχει αρκεί να το βρούμε μέσα μας,να το πάρουμε και να το κρατάμε πάντα στα χέρια,γιατί αυτό είναι το νόημα της ζωής,να μπορείς να κρατάς στα χέρια σου την αγάπη.

Iουλιέτα Μιχαήλ