Η ζωή μας είναι παράσταση και ο ρόλος μας πρωταγωνιστικός

Ζω,ζεις,ζει! Παλεύεις,παλεύουν,παλεύει! Λέξεις με γράμματα, λέξεις με φορτισμένο νόημα που αποδόθηκαν από τον ανθρώπινο νου! Παραπάνω μια ψεύτικη υποκειμενική λογική που την χαρακτηρίσαμε τέτοια για να νομίζουμε ότι ελέγχουμε τα πράγματα μα μας ελέγχουν, μας υποκινεί το συναίσθημα και οι αδυναμίες μας. Που είναι η αλήθεια; Δεν υπάρχει καμία αλήθεια πάρα μόνο η δική μας, από την μεριά του ο καθένας, από τον ίσκιο του που τρέχει καθημερινά να διατηρήσει μήπως πέσει η αυλαία ξαφνικά και φανεί ο ίδιος πραγματικά, κλειστές κουρτίνες και σκιές να φέγγουν πάνω σε αυτές και άδεια καθίσματα που γεμίζουν και αδειάζουν. 

Αν μπορείς πραγματικά να δεις πίσω από την αυλαία, αλλά και τους ανθρώπους πάνω στα καθίσματα, όχι αυτούς που φεύγουν αυτούς που μένουν μπροστά μπροστά αλλά πάντοτε κρυμμένοι, τα φώτα πέφτουνε στις τελευταίες καρέκλες, πάντα σε αυτούς που φεύγουν με θεαματικές εξόδους, χωρίς πολλά λόγια μόνο με επιδιξειακές πράξεις... μα αυτό που πρέπει να γίνεται είναι να διαλέγεις την παράσταση που θα πρωταγωνιστήσεις για να έχεις και το ανάλογο κοινό και να μην δειλιάζεις και να μένεις πίσω από τις κουρτίνες, να να πηγαίνεις και να 'ρχέσαι χωρίς φόβο και ντροπή πάνω στην σκηνή! Είναι η ζωή σου αλίμονο να φυλακίσεις την ψυχή σου, είναι φρονιμότερο να τολμάς παρά να σωπαίνεις. Μην φοβάσαι, αν φοβηθείς θα χάσεις τα λόγια σου και κάποιος άλλο θα πάρει την θέση σου στην σκηνή και θα μείνεις για πάντα πίσω από τις αυλαίες....

Ιουλιέτα Μιχαήλ